Eylül

“Her ?ey çürüyor, her ?ey... ?nsanlar çürümeyecekler mi? Eylülde, sanki bahara hasret çeken hüzünlü bir tazelik, sanki üzerine çöken k???n kendisini yok etmek isteyen sonbahara ra?men devam etmek, yine bahar olmak mücadelesi vard?r; fakat bunun için muhtaç oldu?u ?eylerden mahrumdur ve kendisinde de dayanma gücü kalmam??t?r. Tabiat da bunu anlam?? gibi ac? bir dü?ünceyle üstüne çöken ?ss?zl???n, matemin alt?nda ezilerek durur. Ne kadar u?ra??rsa u?ra?s?n, ne kadar dayanabilirse dayans?n k???n galip gelece?ini, art?k her ?eyin, her ümidin bitti?ini, buna dayanmak gerekti?ini anlamaktan do?an bir güçsüzlük ile a?lar... Ne renk ne de güzel koku... ??te yapraklar ölüyor... Rüzgâr insafs?z, ya?mur inatç?; her ?ey çürüyor, oh!.. Her ?ey çürüyor...”