S?r Bir Yahya Efendi Roman?

“Baz?lar? vard?r ki ya?arken ölüdürler ve baz?lar? da ölüyken diri. Gönlü ölü olan?n bedeni diri olsa da ölüdür. Gönlünün s?rr?n? bilen ölse dahi diri… Ölmek dedikleri o sebeple hep ayn? de?ildir i?te. Bu âlemi ölü gibi ya?ayanlar öte âlemde diri gibi dola??rlar” dedi Yahya Efendi. Gözlerini k?sarak Be?ikta? s?rtlar?ndan deryaya bak?yordu. Ölüm bedeni öldürüyor lakin gönlüne dokunmuyordu insan?n. … Eskiler ?stanbul’un dört manevi muhaf?z? var diye inan?rlarm??. ??te Yahya Efendi o dört manevi muhaf?zdan biri… Ölse de vazifesi bitmeyen bir gönül eri… Cihan Sultan? Kanuni Sultan Süleyman’?n sütkarde?i ?stanbul’un sahipleri topra??n üstünde ya?ayanlar de?il, alt?nda ya?ayanlard?r. “Ölümsüz bir a?k m? istiyorsun o vakit ölümsüz olan bir sevgiliye â??k ol” diyor eskiler i?te ben de öyle bir â??ktan bahis aç?yorum bu kez. Bu dünyadan göçüp giden ama ölmeyen birinden… Yahya Efendi’den… Zira Yunus’un da dedi?i gibi “Â??klar ölmez…” … Ölenler yok mu oluyorlar san?yorsun kâri? Ya ölmeyen ölüler de varsa?