Ene Sus Ey Nefsim!

Bir ses var insan?n içinde... Hiç susmayan, hep konu?an...?imdi sus ve kendini dinle kâri. Dinle ki hâlâ sesler geliyor içinden. Sussan da susam?yorsun. Durduram?yorsun içinden gelen bu sesi. ?smine “nefs” diyorlar. Diler misin bu kez biz konu?al?m o içimizdeki nefsle? A?k diyar?na Hüdâyî kap?s?ndan girip nefs ile cenk edelim ister misin??imdi nefsinle konu?aca??n bir hikâye anlataca??m sana kâri. Nefsinin konu?aca?? bir hikâye... Sen de ki “hayal,” ben diyeyim ki “muhal, imkâns?z.” Lakin ?unu bil; ben inand?m ki içimize bunlar? dü?üren dahi nefsimizdir. Bizi durduran ve kand?ran da nefsimizdir. Ve hatta ?u anda içinde bir ses varsa ve “Okuma bu kitab?, b?rak” diyorsa sana, inan ki o da nefsinin sesidir.Hem her kitap bir ki?i için yaz?l?r kâri. Belki de bu kitap yaln?zca senin için yaz?lm??t?r...