Son Oyun

Daha orada, o anda onun en tehlikeli yan?n?n, istedi?i anda ?efkat uyand?rabilmesi oldu?unu anlam??t?m. Tanr?, hep ayn? emri verdi, “?ehvetten sak?n?n,” bu emre uyamad?k, çeli?kilerden ho?lanan Tanr? kendi emriyle bile çat??acak kadar güçlü bir ?ehvet duygusu vermi?ti hepimize, bu zavall? kullar?ndan o görkemli yarat?c?l???n?n ürünü olan ?ehvetle dövü?mesini istemi?ti, kim Tanr?’n?n yaratt?klar?yla ba? edebilir ki, hiçbirimiz edemedik, en masumlar?m?z bile rüyalar?nda günaha bula?t?, emre uyamad?k ama ?ehvete kar?? dikkatli olmay?, ?ehvetle bo?u?may?, onu bast?rmak için u?ra?may?, ondan kaçmaya çal??may? ö?rendik, yenilsek de zay?f bir kalkan?m?z, ince bir z?rh?m?z oldu. ?efkat öyle de?ildi. Tanr? ?ehvetin yolunu kapat?rken ?efkatin yolunu sonuna kadar açm??t?, kimse ?efkatin yolunda yürürken tedirgin olmaz, ku?ku duymaz, kaçmas? gerekti?ini dü?ünmezdi. Yüzündeki gizli gülümsemesinden anla??ld??? gibi o bunu içgüdüleriyle sezmi?, Tanr?’n?n yasaklad??? topraklara girmek için tanr?’n?n ?efkatini bir “Truva at?” gibi kullanmay? ö?renmi?ti, her erkek kap?lar?n? aç?p o at? gönül rahatl???yla içeri al?yordu. Tanr?’n?n söylemeye vakit bulamad???n? söylemek bana dü?ecekti, “Güzel kad?nlar?n uyand?rd??? ?efkatten korkun.”